Davamı 47. Virtuallashma...

Oktyabr 5, 2007 11:38 Yazar: artyazar

Deli Gunlerimin Chalarlari

Virtuallashma - her sheyin sonu ve heqiqetin yeni formati BOLUMU

Guman ki, yuxari bolumleri gozden kechiren e@nesrheveskarlari bilirler ki, onlarin hevesine ve onlarla mushterek yaratdiqim e@romanimizin yuxari qatlarinin birinde heyatima soxularaq ichimi virane edenlerin aciqina bir heyatiyyet qoymushdum burada: tenbeller uchun yoneltme

http://www.almaqezeti.com/forum/viewtopic.php?t=401&postdays=0&postorder=asc&start=0 

(5 yazi)

Budur, tekrarli heyat firlandi ve yeniden beynimi chevirdi. Aygul Goy yanimda ozunu qeribe aparmaqa bashladi:

- Ne xeberdir, gozel?

- Bilirsen, meni geriye - Yuxari chaqiriblar ve men getmeliyem...

- Get de yolunun bashini kesen var?

- Axi men ne ureyimden kechenleri ede bildim, ne de missiyami yerine yetirdim...

- Cehennem ol, - hech ozum de bilmedim ki, niye sinirlerim gerildi: - Siz haminiz bele satqinlarsiz, adamin heyatina qefilden girib, olan-qalan omrunu de kesirsiz...

- Sen ne anqirirsan ustume, atana, ya da sene borcum var?

- Men sene demishdim soxul omrume, he demishdim? Niye basdin ozunu ichime, qoysaydin tenhaliqimin yukunu ozum dashiyim...

Fikirleshdim: goresen bu "Alma" qezetinde Zahirden, ne bilim Gunelden-Munelden ikmese vurulmayib ki?

- Elvida, sen ne qeder adamyovushmaz ve dehshetli varliq olsan da ichinde saf bir ishiq var ki, hamini ozune celb edirsen... (Ehe-ehe, basha dushurem ki, tevazokarliqdan uzaqdir, amma ne etmeli, men olani paylashirm sizinle).

- Uch bashimdan...

- Bura bax, getmemishden qabaq mene izn veribler ki, senin yegane en boyuk arzunu yerine yetirim...

- Mezelenirsen menimle?

- Niye ki?

- Yaxshi, bir deqiqe vaxt ver mene...

Ve boynuma aliram ki, ichimi chox istekler cirmaqlayirdi, feqet men qeyri-adi arzuma can vermek xulyasiyla dillendim:

- Ele et ki, menim kserkopiyam, suretim, Virtual Canim yaransin...

- Yeni ruhunu gormek isteyirsen?

- Yox, sadece isteyirem ki, ikinci menim, Virtual suretimle bu dunyanin heqiqetlerine qirmaq atim... Bashqalarini sevmekden yorulmusham, isteyirem ozum ozumum olum, ichimi sevim, her sheyimi Virtual Canimla bolushum...

- Boshla gorum, yene benzersizleshmek sovdasina dushmusen.

- Ay canim, senden ne gedir: deyibler arzumu reallashdirir, buyur ohdene qoyulmush vezifeni yerine yetir de - canin da chixsa, elemelisen bunu...

- Ok, ne deyirem ki, gozunu yum!
Sonra bash verenleri xatirlamiram: jurnalistler olsaydi, yazardilar ki, men massonluqu qebul etmishem; kendde yashasaydim, qonshular menim qafamin uchduqunu dushunerdi, intellektuallar ise fantastika ve futrologiyanin mali kimi meni goylere qaldirardilar.

Ne bashinizi aqridim, gozumu achanda, artiq ikinci menimi - ekiz Virtual ozumu gordum...
Melek Aygun Canin ise yalniz son pichiltilari qulaqimi deshdi: yaddan chixarma her hansisa varliqin Virtual Meni yalniz onun uchuncu gozune gorsenir: bashqalari ise onu yalniz derk etmekle anlaya bilerler...

Elvida Goydeki mehmanim, seninle qelbimin ve ruhumun bir hissesi de Yuxarilara chekildi...

e-roman | Şərhlər(0) | 113 baxış